De lutherse wereldfederatie zoekt de laatste jaren hoe zij zelf al een gemeenschap van kerken kan zijn. Laten we eens bij de organisatorische insteken stilstaan. In dat gemeenschappelijke voor de lutherse kerken zit veel waardevols: groot of klein, arm of rijk, dat mag dan als je het over kerkelijke, gelovige zaken hebt niet meer gelden. Dat is een winst waarmee bijvoorbeeld koloniale verhoudingen voorgoed tot het verleden behoren. Een model dus voor kerken wereldwijd op basis van ene verbluffend eenvoudig model. Net als in een gemeente gemeenteleden samen komen, eigenlijk is het niet anders.
Met Pinksteren (lees Handelingen) had men nog geen kerk voor ogen. Wel was ieder- in de eigen taal nota bene- aangesproken. Maar hoe ben je dan een huis met elkaar?
Oecumene is afgeleid van een Grieks woord waar ook economie vanaf geleid is. Dat geeft te denken! Waar je samen goed een huishouden kunt voeren is een goede saamhorigheid, een goede oecumene!
Oecumene zou strikt gezien niet nodig zijn geweest als de kerk ongedeeld was gebleven, maar helaas is dat al zo’n duizend jaar niet meer het geval. Daarbij komt het beeld van de kerk als schip, wat men vooral toen ook al kende, misschien als een bemoediging en spiegel inéén: Dat we nu dat we allen op de goede stroom zitten? Ook in het Rotterdamse? Op een schip komt het ook op goede samenwerking en verhoudingen aan, vooral als er woelige baren of nauwelijks wind is. Het mozaïek van ds. Meijer, dat niet in de kerk hangt maar zich in de archieven bevindt heeft aspecten oecumene (als kerkgrensoverschrijdend geloven) én het schip der kerk (als model voor kerkelijke organisaties) bijeen gebracht. Als we dan even over grenzen van kerken en tradities heen kijken pas hierbij prachtig het (enige) lied van Zwingli dat in ons liedboek opgenomen is. Het is een tijdsdocumentje uit de eeuw van de Reformatie, waar men nog veel militanter dacht. Maar het stijgt wel uit boven hokjesgeest. Een mooi lied voor de hedendaagse oecumene van de vloot aan kerken van na 2000.
2 God, houd zelf uw naam in eer.
Weer met macht de wolf die snood
in de nacht uw schapen doodt.
Vergaar
uw kudde bij elkaar.
3 Help dat hoogmoed ons niet scheidt.
Leid ons naar elkander heen,
maak ons waar en maak ons één:
dan stijgt
een lied dat nooit meer zwijgt.
Martin L. van Wijngaarden